Pracoholizm – Wilk w owczej skórze

Kiedy praca staje się nałogiem?

Kiedy uznawana za pożądaną i bardzo pozytywną powszechnie cecha, jaką jest pracowitość, staje się zaburzeniem, rozwalającym rodziny, wyniszczającym samego pracoholika? Gdzie jest granica między pożytecznym działaniem przynoszącym zyski i dającym satysfakcję, a chorym trybem kompulsywnego działania? Niekiedy tak trudno jest obnażyć i podważyć czyjś pracoholizm. Jeżeli za punkt wyjścia przyjmiemy czas pracy lub nadmierny wysiłek, możemy dyskutować i przekonywać się wzajemnie bez większego efektu, bowiem każde przyłożenie sytuacji do normalności, może wywołać jedynie dyskusję na temat tego, co dla kogo jest normalne.

Dlatego też najważniejszym punktem w podjęciu problemu pracoholizmu są najczęściej jego skutki zdrowotne (zdrowie fizyczne jak i psychiczne) i społeczne, rodzinne. Pracoholizm jest uzależnieniem behawioralnym i często społecznie akceptowanym.

Stąd należy zwrócić uwagę na przeciwstawianie pracoholizmu innym nałogom. Może się to odbywać w bardzo prosty, schematyczny wręcz sposób:” Przecież nie pije, nie zażywa narkotyków, nie pali, nie ma nawet czasu dla siebie, tak jest pracowity/a”. No właśnie o ten brak czasu dla siebie chodzi. Co zrobiłby pracoholik, gdyby miał mieć swój czas do wykorzystania na coś zupełnie innego niż praca?

Myślałby zapewne, że wtedy mógłby się rozchorować, a nie wie, że myśląc tak, może już jest chory. Podejmowanie działań, aktywność, sprawczość są istotnymi aspektami życia ludzkiego, dlatego nie są tutaj negowane.

Czym jest pracoholizm?

W pracoholizmie nie chodzi o samo działanie, czas jemu poświęcany, stopień zaangażowania. Chodzi jedynie o ucieczkę w pracę od uczuć i emocji, z którymi konfrontacja dla pracoholika jest czymś wielokrotnie cięższym niż wykonywanie czynności i zadań nałożonych przez pracodawcę lub samego/ samą siebie. Nieleczony pracoholizm może wywołać stany wyczerpania fizycznego, choroby ciała jak również poważne dolegliwości natury psychicznej m.in.zaburzenia snu, depresję, stany załamania psychicznego, wypalenie zawodowe.

Pozór, jakim jest pracowitość może skrywać w sobie poważny problem psychiczny- pracoholizm, czyli uzależnienie od pracy. Pomóc mogą specjaliści. Pomogą oni wyłowić problem, nazwać go i pomóc w kreowaniu nowego, dobrego i satysfakcjonującego stylu życia.

Sprawdź nasz Prywatny ośrodek leczenia uzależnień